3.

Terapia rodzinna

Terapia rodzinna, to terapia, w której klientem jest cała rodzina podstawowa - odbywa się z udziałem rodziców (lub opiekunów) i dzieci. W tej terapii każdego członka rodziny traktuje się jako element systemu związków. Terapia rodzin pomaga w odnalezieniu wspólnego języka, pogłębieniu wzajemnego zrozumienia      i nauce wyrażania swoich potrzeb w sposób zrozumiały, adekwatny i przynoszący najwięcej dobrego. Terapia rodzinna może zmniejszyć napięcia w rodzinie i poprawić funkcjonowanie poszczególnych jej członków.

Najważniejszymi zaletami terapii rodzinnej są:

  •  polepszenie komunikacji między jej członkami,

  • terapia rodzinna redukuje konflikty i poprawia zdolność panowania nad gniewem,

  • uczestnicy terapii rodzinnej mogą lepiej zrozumieć granice, wzorce i dynamikę rodziny,

  • członkowie rodziny uczą się dostrzegać potrzeby swoich bliskich, co skutkuje większą empatią,

  • terapia rodzinna pozwala  poprawić zdolność rozwiązywania problemów, co    w przyszłości może zapobiegać pojawieniu się kolejnych konfliktów.

 

Rodzina z dziećmi młodszymi, co do funkcjonowania których rodzice mają obawy i chcieli by pomóc dziecku i sobie :

uznajemy, że w rodzinie dziecko jest  nośnikiem tego co dzieje się w relacjach poszczególnych członków rodziny - jest niejako "nosicielem objawu" - staramy pracować z całą rodziną ( z tymi członkami najbliższej rodziny, którzy mają na tę pracę gotowość).

W przypadku rodziny z nastolatkiem ( 15-18 lat) pracujemy dwutorowo - zarówno z nastolatkiem, jak i z rodziną, którą staramy włączyć się w proces terapii na pewnym jej etapie ( gdy zastanie nawiązana więź terapeutyczna, relacja współpracy z nastolatkiem).